9 czerwca w krakowskim Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, odbędzie się konferencja „Nowoczesne zarządzanie sektorem kultury w Polsce. Prezentacja dobrych praktyk w kontekście regionalnych szans i wyzwań ery informacyjnej”. Głównym celem spotkania jest prezentacja procesu tworzenia sieci informacyjnej między przedsiębiorstwami, organizacjami pozarządowymi i jednostkami naukowymi.
Technologiczne zmiany ostatnich dekad, wpływające na niemal każdy aspekt życia społecznego i gospodarczego, wyraźnie zaznaczyły się w sposobie realizacji projektów kulturalnych. Znacząco wzrosło zainteresowanie nowoczesnymi koncepcjami zarządzania kulturą, głównie ze względu na obecne w nich ekonomiczne aspekty kierowania instytucjami kultury i realizowania przedsięwzięć ograniczonych w czasie. Wspomniane zmiany wpłynęły na kształtowanie się nowych form relacji pomiędzy instytucjami publicznymi, przedsiębiorstwami i organizacjami pozarządowymi. W wyniku tego procesu wzrosło zapotrzebowanie na inicjatywy kreowane w odpowiedzi na najnowsze trendy.
W ramach konferencji problematyka ta będzie rozpatrywana z trzech punktów widzenia: podmiotów działających w ramach sektora publicznego, pozarządowego i prywatnego. Wybrani przedstawiciele każdego z sektorów zaprezentują przykłady dobrych praktyk w zakresie realizacji projektów uznanych za innowacyjne ze względu na treść lub sposób ich wdrożenia.
Fundację COMMITMENT TO EUROPE arts & business będzie reprezentować Dyrektor Generalny Agata Podczaska, która zabierze głos w dyskusji panelowej dotyczącej dobrych praktyk sponsoringowych.
Głównym celem konferencji jest zaprezentowanie procesu tworzenia Klastra - sieci informacyjnej zawiązanej pomiędzy przedsiębiorstwami, organizacjami pozarządowymi, administracją publiczną, uczelniami wyższymi, jednostkami naukowo - badawczymi i organizacjami studenckimi działającymi na rzecz rozwoju SEKTORAKULTURY i KREATYWNEJ EKONOMII.
Czym jest klaster?
Pojęcie klastra w odniesieniu do struktury organizacyjnej i sposobu współpracy, przedstawił Michael Porter na początku lat 90. ubiegłego wieku. Nawiązał w ten sposób do tradycji włoskich dystryktów przemysłowych, a zdefiniował je jako: .geograficzne skupisko wzajemnie powiązanych firm, wyspecjalizowanych dostawców, jednostek świadczących usługi, firm działających w pokrewnych sektorach i związanych z nimi instytucji (np. uniwersytetów, stowarzyszeń branżowych, jednostek normalizacyjnych).
Podmioty działające w ramach klastra konkurują ze sobą, wchodzą we wzajemne interakcje (formalnie i nieformalnie), ale przede wszystkim znajdują pewne obszary do współpracy.
Najbardziej znanym przykładem klastra jest kalifornijska Dolina Krzemowa, gdzie na obszarze kilkuset kilometrów kwadratowych ulokowanych jest ponad 6000 firm z sektora teleinformatycznego, które konkurują ze sobą, wprowadzając innowacyjne produkty i usługi, a jednocześnie współpracują przy dużych projektach (powołując konsorcja). Dzięki przepływowi wiedzy, tzw. know-how, z uczelni i jednostek badawczo-rozwojowych, dużej liczby wysoko wykwalifikowanych absolwentów, kadry naukowej i ich częstej rotacji, następuje transfer wiedzy,
doświadczenia i dobrych praktyk, co skutkuje komercjalizacją wyników badań naukowych, które wypuszczone w postaci produktów i usług konkurują na globalnym rynku20.
Klastry tym m.in. różnią się od sieci, iż oprócz współpracy, występuje w nich konkurencja, rozumiana jako presja na zmiany, dyfuzja innowacji i zwiększenie wydajności. Efekty synergii dzięki funkcjonowaniu w takiej strukturze dają korzyści wszystkim podmiotom należącym do klastra, w imię zasady .każdy wygrywa. (win-towin), będącej podstawą nowej formuły współpracy ery informacyjnej, nazywanej kapitalizmem sojuszników..
Idea powstania Klastra
Powstanie Klastra jest odpowiedzią na zapotrzebowanie sektora przemysłów kultury i czasu wolnego, który dawno już przekroczył masę krytyczną niezbędną do stworzenia sieci współpracy. Koncepcja ta wykorzystuje potencjał miast i regionów czym wpisuje się strategie ich rozwoju i promocji, programy operacyjne, strategię informatyzacji i rozwoju społeczeństwa informacyjnego oraz strategie innowacyjności realizowane dzięki Regionalnym Systemom Innowacji (RIS), itp.
Dzięki funkcjonowaniu w Internecie - medium globalnym - w ramach międzyregionalnej sieci współpracy, możliwe jest uzyskanie korzyści tzw. „efektu skali”. Otwiera to także możliwości finansowania ze środków unijnych, gdyż polityka klastrów jest jednym z priorytetów Wspólnoty, która w ramach programu Innowacyjna Gospodarka, przeznaczać będzie na rozwój przedsiębiorczości w Polsce ponad miliard euro rocznie.
Struktura Klastra
Klaster o międzyregionalnym zasięgu działania powstaje w Krakowie. Współpraca odbywać się będzie z najważniejszymi ośrodkami przemysłów kultury czasu wolnego jak Warszawa, Łódź, Trójmiasto, Poznań, Wrocław, Śląsk, Zakopane.
Klaster posiadać będzie osobowość prawną, zarządzany będzie przez fundację
(obecnie w rejestracji). Termin podpisania umowy o powołaniu Klastra planowany
jest na trzeci kwartał 2008 roku.
Oprócz zarządzania współpracą na platformie internetowej i prowadzeniu biura, Klaster posiadać też będzie inkubator, spełniający dwie funkcje. Pierwsza wynajem powierzchni biurowych i pracowni dla artystów, zapewnienie obsługi logistycznej, prawnej i księgowej oraz funkcję impresaryjną, gdzie możliwe będzie m.in. komercjalizowanie pomysłów artystów i twórców z opcją założenia działalności gospodarczej.
Partnerzy Klastra
Spektrum partnerów Klastra jest szerokie, od firm i podmiotów działających przemysłach kultury i czasu wolnego, przez instytucje otoczenia biznesu, sektor publiczny, sektor pozarządowy, do uczelni wyższych o profilu artystycznym.
Artykuł stworzony na podstawie materiałów prasowych „Ekon Kultura Społecznośc Innowacje” oraz artykułu: „Creative Economy – innowacje i wyzwania. Klaster Przemysłów Kultury i Czasu Wolnego” autorstwa Pawła Szlachty
