Nowości Kinowe
Kwiecień w kinach upłynie pod znakiem dramatów, komedii obyczajowych i chyba najbardziej oczekiwanych w tym miesiącu filmów historycznych.
Na uwagę zasługuje melodramat „Vicky Cristina Barcelona” (reż. Woody Allen) 
opowiadający o przygodach dwóch przyjaciółek, które spędzają wakacje w Barcelonie. Słoneczne miasto sprzyja romansom, a obie dziewczyny wikłają się w przygodę, której częścią będzie przystojny artysta oraz jego zwariowana była żona. Warto obejrzeć ten film ze względu na świetną kreację Penelope Cruz, nagrodzonej Oscarem za najlepszą rolę drugoplanową.
Smiesznie i zabawnie będzie na pewno podczas oglądania amerykańskiej komedii „Za jakie grzechy” z Renee Zellweger. To opowieść o przyzwyczajonej do życia w gwarnym Miami kobiecie, która zostaje wysłana do małego miasteczka w Minnesocie, aby nadzorować rekonstrukcję elektrowni. Po początkowych przykrych doświadczeniach wkrótce przekonuje się do uroku małego miasteczka i zostaje zaakceptowana przez miejscowych. Niestety jej przełożeni każą jej zamknąć elektrownię i pozbawić tym samym pracy całą lokalną społeczność. Bohaterka staje przed trudnym wyborem – kariera czy ratowanie miasteczka.
Wielbiciele klasyki też poczują się dopieszczeni - na ekrany kin studyjnych powracają wielkie hity minionej epoki – niezapomniana „Casablanca” i „Annie Hall”.
Warto także zwrócić uwagę na dwa polskie filmy poświęcone życiu znanych bohaterów wojennych – gen. Sikorskiego („Generał – Zamach na Gibraltarze”, reż. Anna Jadowska) oraz gen. Fieldorfa („Generał ‘Nil’” w reżyserii Ryszarda Bugajskiego). Pierwszy film opowiada o ostatnich dniach życia generała Władysława Sikorskiego, tuż przed katastrofą. Wodzowi towarzyszy córka Zofia i ekipa najbliższych współpracowników. Wszyscy goszczą w pałacu gubernatora Gibraltaru - Masona Macfarlane’a, który ma nakłonić Sikorskiego do oddania dokumentów świadczących o morderstwie oficerów polskich w Katyniu. Gdy ten stanowczo odmawia, w plan zostaje wdrożony zamach na generała. Kto za nim stoi? Kto go wykonał i jak przebiegał? Czy Zofia też była na pokładzie Liberatora?
Drugi to historia generała Augusta Emila Fieldorfa (pseudonim „Nil”), który, jako dowódca Dywersji AK kierował najważniejszymi akcjami w okupowanej w czasie II Wojny Światowej Warszawie. Dowodził m.in. zamachem na Franza Kutscherę. Niemcy bali się go jak ognia. Generał August Emil Fieldorf, pseudonim „Nil”, był dowódcą Kierownictwa Dywersji AK oraz zastępcą dowódcy Armii Krajowej podczas okupacji niemieckiej, stał także na czele organizacji NIE, przygotowanej do czynnego sprzeciwu wobec powojennego okupanta sowieckiego. Po wojnie i zesłaniu na Ural, Fieldorf zmuszony jest podjąć grę z Urzędem Bezpieczeństwa.
Miłośnicy kina akcji i filmów poświęconych szybkim samochodom, pięknym dziewczętom i przystojnym złym chłopakom, będą zachwyceni. Do kin wchodzi kolejna część kultowej już serii „Szybcy i wściekli”, o dość zaskakującym tytule… „Szybko i wściekle”.
Nowości Literackie
„Byłam sekretarką Rumkowskiego” Elżbieta Cherezińska
dzienniki Edki Daum, Wydawnictwo ZYSK i S-ka
Możemy dzisiaj dyskutować, rozważać i zadawać retoryczne pytania: czy gdyby sprzeciwił się Niemcom, gdyby nie zgodził się na podpisywanie list deportacyjnych, gdyby własnymi rękami nie wysyłał ludzi, czy byłoby inaczej? Los pozostałych gett każe powątpiewać. Gdyby Rumkowski nie zginął w Auschwitz, stanąłby po wojnie przed sądem. Sądziliby go jego współcześni, ludzie którzy przeżyli wojnę i uniknęli śmierci. Jaki wyrok wydaliby na Chaima Rumkowskiego? Co z jego życia świadczyłoby za nim, a co przeciwko? Czy to się da rozdzielić?
Ze wstępu Szewacha Weissa
Etka Daum przez 1653 dni była sekretarką Chaima Rumkowskiego. Zza swojego biurka, tuż przed drzwiami jego gabinetu, obserwowała powstanie, rozkwit i upadek najdziwniejszego żydowskiego państwa w niemieckim Kraju Warty. Kreśliła portret jego twórcy, przełożonego Judenratu w getcie łódzkim, Chaima Mordechaja Rumkowskiego. Jednocześnie ukazywała obraz skomplikowanych relacji między żydowską a niemiecką administracją getta i walki o władzę wśród tamtejszych elit. Getto łódzkie zlikwidowano dopiero w sierpniu 1944 roku, gdy Sowieci od dawna stali na linii Wisły. To sprawiło, iż spośród jego mieszkańców ocalało o wiele więcej Żydów niż z każdego innego getta na terenie Polski. Na czym polegała tajemnica łódzkiego getta? Kim naprawdę był "król Chaim"?
„Lektor” – Bernhard Schlink, Wydawnictwo Muza
Hanna jest piękna, pociągająca i znacznie starsza od piętnastoletniego Michaela, który zakochuje się w niej bez pamięci. Chłopak zaczyna bywać w jej domu. Ich romans szybko przeradza się w namiętność, a częścią miłosnego rytuału staje się czytanie książek - on zostaje jej lektorem, ona dzięki niemu mniej dotkliwie odczuwa samotność.
Pewnego dnia Hanna znika bez śladu. Mija kilka lat. Michael, już student prawa, spotyka Hannę na sali sądowej. W trakcie procesu poznaje mroczną przeszłość swojej ukochanej. Stopniowo uświadamia sobie, że Hanna, niegdyś strażniczka w obozie koncentracyjnym, ukrywa prawdę, której wstydzi się bardziej niż popełnionych zbrodni.
Na motywach powieści Lektor powstał film
z Kate Winslet i Ralphem Fiennesem w rolach głównych.
Film otrzymał 5 nominacji do Oscara. Kate Winslet, odtwórczyni roli Hanny, zdobyła Złoty Glob i statuetkę Oscara dla najlepszej aktorki 2008 roku.
Bernhard Schlink (ur. 1944), niemiecki profesor prawa i powieściopisarz, laureat wielu nagród literackich. Powieść Lektor (1995) została przetłumaczona na 39 języków i była pierwszą niemiecką książką na liście bestsellerów New York Timesa.
„Księga innych ludzi” Zadie Smith - Bez cenzury, bez sztampy, bez trzymanki
Zadie Smith, jedna z najważniejszych współczesnych pisarek, zebrała grono najciekawszych angielskojęzycznych pisarzy z obu stron Atlantyku. Zadanie było proste: „Wymyślcie kogoś”. Tak powstała Księga innych ludzi: galeria fantazji, poglądów i wydarzeń z życia dwudziestu trzech osób - co prawda fikcyjnych, lecz dzięki temu fascynujących.
Zadie Smith zabierze was do Anglii, byście mogli pomieszkać z pewną zwariowaną rodzinką. David Mitchell przedstawi Judith Castle, frywolną starszą panią uciekającą w wiek nastoletni. Hari Kunzru zza rozchylonych zasłon o 4:30 rano pokaże wam ekscentryczną Magdę Mandelę, którą właśnie zabiera radiowóz. Adam Thrillwell opisze historię nie do końca udanego romansu w klimatach bliskowschodnich. Na pocieszenie babcia Johnatana Safrana Foera poczęstuje was ciasteczkami i opowie, co sądzi o szkopach i czarnuchach. Nie zabraknie nawet komiksów.
Opowiadania zabawne i mroczne, melancholijne i szalone, symboliczne i dosłowne – to podróż przez nieocenzurowane, nie tworzone pod gusta krytyków światy najciekawszych młodych pisarzy. Zadie Smith po raz kolejny zadziwia – jako autorka i jako redaktor.
„Wyspa Klucz” Małgorzata Szejnert
Małgorzata Szejnert, zabiera nas w podróż na Ellis Island, małą wyspę u wybrzeży Nowego Jorku. Na przełomie XIX i XX wieku mieściło się tam centrum przyjmowania imigrantów, przez które przewinęło się blisko dwanaście milionów osób. Ellis Island, zwana „wyspą klucz”, mogła otworzyć bramy do Ameryki, ale mogła też je zamknąć.
Autorka z ogromną wnikliwością odtwarza dramatyczne losy imigrantów, towarzyszy im pod zatłoczonymi pokładami statków oraz opisuje ich dzieje po zejściu na amerykański ląd. Ta książka to również niezwykła opowieść o pracownikach stacji na Ellis Island – tłumaczach, lekarzach, pielęgniarkach, oraz opiekunkach społecznych, a nawet przyzwoitkach pilnujących cnoty młodych dziewcząt. Wyspa klucz to fascynujący reportaż, ilustrowany unikatowymi zdjęciami archiwalnymi.
Wydawnictwo Znak
Wystawy i Galerie
Zbigniew Maciej Dowgiałło, Not only blonds
Wystawa w galerii sztuki współczesnej gaga galeria, Warszawa, ul. Książęca 4 (galeria w budynku Centrum Giełdowego).
Wystawa czynna od 22.04. 2009 – 16.05.2009
Prezentujemy wystawę najnowszych, fascynujących obrazów Zbigniewa Macieja Dowgiałło, z lat 2008-2009.
Jego nowe malarstwo jest jak plan filmowy przyszłości, pełne specjalnych efektów, nadzwyczajnych scenariuszy w fantastycznej scenerii równoległych rzeczywistości.
W ostatnich realizacjach koncentruje się na afirmacji kobiecości i przyrody.
Prezentowany cykl obrazów to wielopoziomowa apoteoza czystej energii wolnych wyzwolonych kobiet.
Dowgiałło jest artystą totalnym, niepoddającym się dyktatowi aktualnie obowiązujących estetyk. Świat jest dla niego przestrzenią ciągłego spektaklu fantastycznych zdarzeń. Jedynym ograniczeniem są dla niego granice własnej wyobraźni.
Zbigniew M. Dowgiałło (1961) jest absolwentem warszawskiej ASP. Stojąc w awangardzie malarstwa ekspresji brał udział we wszystkich pokoleniowych wystawach i wydarzeniach artystycznych lat 80. (m. in. Ekspresja lat 80., BWA Sopot, 1987, Co słychać?, Dawne Zakłady Norblina, Warszawa, 1987, Realizm Radykalny, Abstrakcja Konkretna, Muzeum Narodowe, Warszawa, 1987).
Uczeń Stefana Gierowskiego już w trakcie edukacji intensywnie uczestniczył w życiu artystycznym. Od 1982 roku określany jako polski reprezentant Neue Wilde.
Z czasem jego buntownicze, antysystemowe wystąpienia zmieniały się w przewrotny dialog z tradycją malarską, stanowiąc trawestację kanonicznych form i tematów.
Na początku lat 90. następuje kolejna przełomowa zmiana w twórczości, poszukiwanie nowego uniwersalnego stylu. Powstają obrazy Barokowo-Kosmicze stanowiące próbę nowego języka malarskiego w odniesieniu do wyobrażonego świata przyszłości (Kunst Europa, Kunstverein, Bonn, 1991, Szyk Polski, Zachęta, Warszawa, 1991).
Artysta tworzy dynamiczne, odznaczające się ostrą kolorystyką, żywiołowe kompozycje. Utopijna idea malarstwa doskonałego i trójwymiarowego doprowadziła go do animacji i tworzenia sztuki 3D. (Apokalipsa, Pankosmodios,)
Artysta zasłynął wielkoformatowymi kompozycjami o ogromnej energii oddziaływania. Inspiracją są dla niego wielcy mistrzowie przeszłości na równi z wielkimi wizjonerami przyszłości (Zatopienie tratwy, 1987, Miłość i dekadencja, 1987)
Twórczość Zbigniewa M. Dowgiałły jak dotąd wymyka się wszelkim ograniczeniom formalnym i stylistycznym.
Wystawie towarzyszy katalog
Wernisaż 21.04.2009, g. 18.00
Mecenasi wystawy: Kancelaria Grynhoff Woźny Maliński, Automatic System Engineering, Venezia.
1. EDYCJA FESTIWALU "SZTUKA I DOKUMENTACJA"
Łódź, Galeria Wschodnia, 27 marca 2009
• Współczesna sztuka to często działania efemeryczne, trwające w określonym czasie i przestrzeni. Jedynym sposobem na zachowanie pamięci i wiedzy o tych zdarzeniach w historii sztuki jest rzetelna dokumentacja. Historia sztuki współczesna zna przypadki, kiedy brak dokumentacji utrudnia lub uniemożliwia badania nad wydarzeniami, które miały miejsce w zeszłych dekadach. Zarazem dokumentacja staje się formą kreacji.
Dokumentowanie sztuki nabrało szczególnego znaczenia wraz z pojawieniem się awangardowego dzieła sztuki, którego cechą jest nieorganiczność (wg Peter Burger "Teoria awangardy"). Awangardowe dzieło sztuki to całość kolażowa, bądź hybrydalna. Dokumentowana jest zarazem całość dzieła, jak i poszczególne jego części, często tylko luźno ze sobą powiązane. Trudność wzmaga się w przypadku dokumentowania dzieł rozbudowanych w przestrzeni realnej (environment, instalacje), czasowych (zmiennych bądź procesualnych), oraz form akcji na żywo. Konieczność uchwycenia istoty dzieła w sytuacji nieorganiczności, fragmentaryzacji przestrzennej i czasowej wyznacza poziom trudności w dokumentowaniu tego rodzaju dzieł.
Festiwal SZTUKA I DOKUMENTACJA dotyczy wszelkich aspektów dokumentacji sztuki, takich jak: dokument filmowy, dokument fotograficzny, strona internetowa, esej krytyczny, wydawnictwo multimedialne, druki (gazeta, periodyk, katalog), program TV, program radiowy.
Festiwal odbywa się co roku. Główna prezentacja festiwalowa dotyczy dokumentacji wykonanej w roku poprzednim.
Miejscem głównej prezentacji festiwalowej jest Galeria Wschodnia w Łodzi.
Organizatorzy festiwalu: Łukasz Guzek, Anna Leśniak, Józef Robakowski, Ryszard Kluszczyński, Adam Klimczak, Jerzy Grzegorski.
Więcej informacji i szczegóły dotyczące warunków uczestnictwa w festiwalu na stronie: www.spam.art.pl
"GRAFIKI REMBRANDTA. ORYGINAŁ. KOPIA. PÓŹNE ODBITKI"
Poznań, Muzeum Narodowe, 5 kwietnia - 7 czerwca 2009
Wystawa pokazuje trzecią w Polsce pod względem ilości kolekcję grafik Rembrandta, należącą do Muzeum Narodowego w Poznaniu, uzupełnioną o cenne przykłady z innych polskich zbiorów, a wśród nich najznakomitsze w Polsce i najbardziej efektowne prace, jak TRZY KRZYŻE z Muzeum Narodowego w Warszawie czy ZAŚNIĘCIE NAJŚWIĘTSZEJ MARII PANNY z Gabinetu Rycin Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie.
Istotą tego wydarzenia jest jednak problem oryginału, kopii i późnych, czyli pośmiertnych odbitek wykonywanych z płyt artysty w XVII, XVIII a nawet w początkach XIX w. Kwestię tę akcentuje tytuł wystawy i katalogu, będących wynikiem wieloletnich badań nad autentycznością dzieł i czasem ich powstania, prowadzonych w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Wpisują się one w kontekst ogólnopolskich i międzynarodowych studiów nad tym tematem.
Odbitki autorskie (oryginały), wykonane samodzielnie przez artystę oraz prace z edycji pośmiertnych, drukowane z oryginalnych płyt w zestawieniu z przykładami kilkunastu kopii wprowadzają w trudny, ale też fascynujący problem analiz dzieła sztuki i znawstwa, pomagając widzowi dzięki bezpośrednim porównaniom i odpowiednim komentarzom w odróżnieniu oryginalnej odbitki od odbitek pośmiertnych i od kopii.
Grafiki Rembrandta prezentują bogate spectrum tematyczne, od portretów i autoportretów, przez tematy biblijne aż do przedstawień typów plebejskich i żebraków. Z tego względu ekspozycja podzielona została na kilka sekcji tematycznych, wewnątrz których prace ułożone są chronologicznie, a także skonfrontowane oryginalne odbitki z kopiami, bądź późniejszymi drukami. Pierwszy dział tematyczny to niewielkie "Wprowadzenie" przedstawiające Rembrandta na jego autoportretach i w kontekście, w jakim funkcjonował. Następnie prezentowane są: "Historie ze Starego i Nowego Testamentu", niewielki dział "Medytacje i refleksja" i większy "Sceny rodzajowe, ulica" oraz "Akty" i "Tronies z portretami". Wyszczególnione zostały również "Varia" z kilkoma obiektami wcześniej przypisywanymi Rembrandtowi.
PRZYSTANEK BEZPIEKA
wycinki z dziejów aparatu inwigilacji i represji Polski Ludowej
Wystawa czynna do 19 kwietnia 2009
WSTĘP WOLNY
Inspiracją dla projektu stała się głośna wystawa Biura Edukacyjnego Gdańskiego Oddziału IPN: “Rozpoznawać! Wykrywać! Zapobiegać! Pod okiem bezpieki. SB 1956-1989”. Dzięki uprzejmości pracowników IPN-u cała gdańska ekspozycja została przewieziona do Warszawy, gdzie po wzbogaceniu dodatkowymi aranżacjami stała się integralną częścią “Przystanku Bezpieka”.
Spacerkiem przez piekiełko
Wędrujac do sali projekcyjnej zwiedzający odbędą skondensowaną, podróż od roku 1944 do 1990, spotykając na swej drodze “wycinki z dziejów aparatu inwigilacji i represji Polski Ludowej”. Na dużym ekranie prezentowany będzie unikalny film z wybranymi (poza gdańską wystawą nigdy wcześniej nie pokazywanymi publicznie) tajnymi materiałami komunistycznej policji politycznej. Wystawa nie tylko przypomni metody bezpieki i ZOMO, ale przede wszystkim pochyli się nad ofiarami – zarówno tymi powszechnie znanymi (jak Emil Fieldorf, Stanisław Pyjas, ksiądz Popiełuszko), jak i tymi pamiętanymi najczęściej tylko przez historyków epoki. Na drodze spaceru “szlakami bezpieki” każdy spotka monitory z odtwarzanymi fragmentami kilkudziesięciu dokumentalnych i fabularnych filmów. Będzie można posłuchać Andrzeja Gwiazdy opowiadającego o specyfice „życia na podsłuchu”, a także przypomnieć sobie przejmujące sceny z “Zabić księdza” Agnieszki Holland.
Jak historia zmienia się w farsę
Zafałszowaniem obrazu rzeczywistości byłoby, gdyby oprócz grozy na wystawie nie pokazano także jak funkcjonariusze służb tajnych oraz osoby z nimi współpracujące niejednokrotnie ocierały się o groteskę. Zwiedzający poznają m.in. historię prób wypchnięcia "metodami operacyjnymi" z listy przebojów Trójki popowego przeboju Lady Pank “Mniej niż zero", a także wyznania TW “Langego”, który chwali się, że prezenty za informowanie SB wprawdzie brał, ale później, gdy nikt nie patrzył, na znak protestu zrzucał je z mostu do Wisły.
W ramach zwiedzania organizatorzy oferują możliwość dotykania i wypróbowania takich eksponatów jak autentyczne, sławetne radio “Pionier”, włączenia na adapterze z lat 80. winylowego singla z “Mniej niż zero” czy zapoznanie się ze sprzętem szturmowym ZOMO. Do domu będzie można zabrać, wydany w 1983 roku podziemny poradnik “Mały konspirator”, uczący, jak prowadząc nielegalną działalność opozycyjną, nie dać się przechytrzyć SB.
IZABELA APANAŃSKA - „Różne aspekty rzeczywistości”
GALERIA SCHODY : 3 - 23 kwietnia 2009 r.
Obrazy maluję w konwencji realistycznej, są one zrozumiałe dla każdego i proste w odbiorze. Obrazy powstają w reakcji na otaczającą rzeczywistość, odbywa się to jednak przez pryzmat prywatności. Maluję zwyczajne scenki z najbliższego otoczenia – sytuacje z życia osobistego i towarzyskiego , to co mnie zaintryguje, zainteresuje , co mi się spodoba.
Tematem moich prac jest najbliższa mi rzeczywistość: córka, pies, znajomi, ładne dziewczyny i ładni chłopcy, ulubieni pisarze muzycy, ikony popkultury. Jeśli chodzi o rozwiązania plastyczne to używam kolorów o dużej intensywności chromatycznej – o ile wymogi modelunku światłocieniowego pozwalają – prosto z tuby . Nie zależy mi na uzyskaniu maksymalnej ilości transpozycji powstających w wyniku mieszania farb. Nie rezygnując z modelunku światłocieniowego, nacisk kładę na intensywność kolorów, wartości barwne, podział płaszczyznowy, uproszczenia formalne. Najbardziej lubię błękity, zielenie, czerwienie, mniej kolory achromatyczne. Zależy mi na ukazaniu gestu malarskiego. W kontekście tych zabiegów plastycznych pojawia się pytanie o granice realizmu w sztuce. Inspiruje mnie fotorealizm, pop-art, ekspresjonizm.
Izabela Apanańska
Galeria Schody
ul. Nowy Świat 39
www.galeriaschody.pl
MARCO CITRON "NIECH BOHATERSKIE CZYNY NARODU ŻYJĄ WIECZNIE"
Kraków, Galeria ZPAF i S-ka, 27 marca - 30 kwietnia 2009
.
Marco Citron (ur. 1974) - włoski fotograf kojarzony głównie ze zdjęciami architektury, którą fotografuje nadając jej coraz to nowe oblicza i znaczenia. Swoje zdjęcia wystawiał m.in. w Hiszpanii, Francji, Niemczech, Włoszech i w Słowenii. W Polsce jego prace prezentowane były podczas MIESIĄCA FOTOGRAFII W KRAKOWIE w 2007 roku. Wielokrotnie nagradzany na międzynarodowych konkursach i festiwalach, w tym: International Color Award w Londynie oraz International Photography Awards w Los Angeles. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Ca' Foscari w Wenecji. Mieszka i pracuje w Pordenone w południowo-wschodnich Włoszech.
Wystawa Marco Citrona jest zapowiedzią MIESIĄCA FOTOGRAFII W KRAKOWIE, który odbędzie się w dniach 6 - 31 maja 2009 r.
13. WIELKANOCNY FESTIWAL LUDWIGA VAN BEETHOVENA
Gdańsk, Kraków, Łódź, Warszawa, Wrocław, 29 marca - 10 kwietnia 2009
"Beethoven: natura i kultura". To tytuł przewodni tegorocznego, 13. WIELKANOCNEGO FESTIWALU LUDWIGA VAN BEETHOVENA, który rozpocznie się 29 marca 2009 roku w Warszawie. Tytuł nawiązuje do przypadajacych w tym roku obchodów Roku Haendla, Haydna i Mendelssohna.
Podczas uroczystego koncertu inauguracyjnego, który odbędzie się w Filharmonii Narodowej, wystąpi słynna skrzypaczka Anne-Sophie Mutter oraz orkiestra SINFONIA VARSOVIA pod dyrekcją Krzysztofa Pendereckiego. Wieczór wypełnią utwory Beethovena: UWERTURA "PROMETEUSZ", KONCERT SKRZYPCOWY D-DUR i VII SYMFONIA A-DUR.
Tego samego dnia, w Sali Wielkiej Zamku Królewskiego w Warszawie, baryton Mariusz Kwiecień z towarzyszeniem pianisty Howarda Watkinsa wykona pieśni Schumanna, Beethovena, Karłowicza i Ravela.
Wydarzeniem festiwalu będzie 6 kwietnia pierwszy koncert w Polsce zespołu MONTE CARLO PHILHARMONIC, któremu towarzyszyć będzie wizyta księżnej Hanoweru i księżniczki Monako Karoliny w Warszawie. Filharmonicy z Monte Carlo wykonają utwory Schuberta i Mendelssohna pod batutą Yakova Kreizberga. Na tegoroczną edycję festiwalu zaproszono także m.in. WIEDEŃSKĄ ORKIESTRĘ KAMERALNĄ, LEIPZIGER STREICHQUARTETT oraz TOKIO STRING QUARTET.
Ciekawostką festiwalu będzie pierwsze polskie wykonanie HUMBOLDT KANTATE Mendelssohna. Znajdzie się ona w programie koncertu 3 kwietnia w wykonaniu solistów: Agnieszki Rehlis, Romana Sadnika, Thomasa Bauera i Wojciecha Gierlacha oraz NARODOWEJ ORKIESTRY SYMFONICZNEJ POLSKIEGO RADIA w Katowicach. Po raz pierwszy w Polsce usłyszymy także oratorium IL RITORNO DI TOBIA Haydna, operę DER BERGEIST Spohra i pasję BROCKESA Haendla, którą na zakończenie festiwalu wykonają AKADEMIE FÜR ALTE MUSIK z Berlina oraz COLLEGIUM VOCALE GHENT.
Festiwalowi towarzyszyć będzie MISTRZOWSKI KURS INTERPRETACJI "OPERA I PIEŚŃ" Teresy Berganzy oraz wystawa INWAZJA DŹWIĘKU w warszawskiej Zachęcie, której tematem będą motywy muzyczne w malarstwie współczesnym.
Festiwalowe koncerty odbędą się - wzorem lat ubiegłych - także w innych miastach: Gdańsku, Łodzi, Wrocławiu i Krakowie, gdzie po raz drugi wystąpi Anne-Sophie Mutter. Jak co roku, festiwal poprzedzi otwarcie w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie wystawy manuskryptów.
www.beethoven.org.pl
Fieldorf..? Kto to był Fieldorf? - Akcja społeczno-edukacyjna "GENERAŁ NIEPODLEGŁEJ" przybliżająca postać generała Fieldorfa - "Nila"
Ballada Artura Rojka "Mój Tata Generał" * Mural na więzieniu przy Rakowieckiej * Gra terenowa * Przejazd motocyklowy * Książka "11 dzielnych ludzi"
Film "GENERAŁ NIL" w kinach od 17 kwietnia 2009
W ramach działań edukacyjnych Narodowe Centrum Kultury prowadzi akcję społeczno-edukacyjną „Generał Niepodległej". Akcja ma na celu jest przybliżenie młodzieży postaci generała Augusta Emila Fieldorfa „Nila”, legendarnego dowódcy AK.
Akcja rozpoczęła się w październiku 2008 roku wydaniem książki „11 Dzielnych Ludzi” opisującej losy bohaterów polskiej historii, m.in. generała "Nila".
W 2009 roku akcja kontynuowana jest z udziałem partnerów: Monolith Films – dystrybutora filmu „Generał Nil” w reżyserii Ryszarda Bugajskiego oraz Instytutu Pamięci Narodowej, z którym NCK wydaje pakiety edukacyjne.
Głównym elementem akcji jest zrealizowanie i promocja w Warszawie ballady dedykowanej generałowi Fieldorfowi „Mój Tata Generał” w wykonaniu i aranżacji Artura Rojka. Premiera utworu odbyła się 16 marca 2009 roku w większości dużych stacji radiowych w kraju. Promocja i dystrybucja utworu planowana jest wspólnie z Gazetą Wyborczą w ramach akcji dla młodzieży „Zwiedzanie GW”, na portalu GW, w dodatku edukacyjnym GW a także na portalu „Nasza Klasa”.
Ponadto narodowe Centrum Kultury przygotowuje w Warszawie grę terenową inspirowaną życiem generała "Nila", a także we współpracy z Klubem motocyklowym Night Rider przejazd motocyklowy ulicami Warszawy, upamiętniający miejsca związane z postacią generała Fieldorfa.
Kolejnym elementem akcji jest upamiętnienie osoby generała na muralu na murze więzienia przy ul.Rakowieckiej w Warszawie, gdzie Nil był przetrzymywany i gdzie odbył się jego proces i egzekucja.
Organizator akcji: Narodowe Centrum Kultury
Partnerzy akcji: Instytut Pamięci Narodowej i Monolith Films